Categorie archief: N’importe quoi

Sans abri où en route ?

1988PeugotCannonballExpress-4

In Le Marais, één van de mooiste wijken van Parijs die zich uitstrekt over het 3e en 4e arrondissement, kwam ik een doodvermoeide fietser tegen die mij de weg vroeg. Hij was denk ik zo’n 50 à 60 jaar, zwaar bebaard, tassen voor en achter. Niet van die tassen zoals je van die stoere wereldfietsers verwacht, nee, gekleurde tassen van Zuid Amerikaanse afkomst, compleet met potten en pannen.

chili_patagonie_randonnee_cheval007

“Bonjour monsieur” ?, vroeg hij mij vriendelijk, “Savez vous le chemin à….”. Nou ja, naar eigenlijk overal bedoelde hij. Ik dacht, deze man heeft een goede kop koffie nodig, een maaltijd en een slaapplaats voor de nacht… We raakten in gesprek in half Frans en Spaans. (Ik spreek beide een beetje).

Un café ? Vroeg ik vriendelijk.. “Gracias ehh, merci !”. We raakten in gesprek. De beste man bleek uit Argentinië te komen. Uit Camarones om precies te zijn. Leuk dacht ik, maar wat doe je dan nu in Parijs ? Dure stad hombre !

In ons gesprek leerde ik met de minuut meer. Hij was vanuit Camarones tot Parijs gefietst…. Had meer gezien dan ik ooit in mijn leven heb gezien, meer armoe ervaren en meer verhalen beleefd dan ik hier ooit zou kunnen opschrijven. Gekleed in een broek die met touw omhoog werd gehouden, trok hij over de hele wereld op zijn fiets. Niet zo’n “bike” zoals de semi pro’s hierboven op de foto, nee, een Argentijnse fiets en nog nooit een lekke band gehad.

In het thuisfront werd hij als vermist opgegeven. Totdat hij na drie maanden even belde uit Nepal. “Alles oké”… Volgens hem goed genoeg.

Doen en laten wat je denkt en wat je wilt… Mooi hè ? Ik heb nu gelukkig zijn vaste nummer in Argentinië en kan hem daar bellen over een jaar, of twee… Mobiel is hij niet bereikbaar.

Hij rekende onze twee espresso’s af met zijn platinum goldcard.

SLIDER-Argentinie-Patagonie-weg-El-Chalten-1920x670

Advertenties

Bon nourriture

meilleurs-aliments-sante-avocat

 “Ïl ne suffit pas qu’un aliment soit bon à manger, encore faut-il qu’il soit bon à penser”.

Waarom zijn er zo weinig dikke fransen terwijl de “haute cuisine” in Frankrijk is uitgevonden ? Hoe kan het dat de bakermat van de culinaire wereld nog steeds zo gezond eet ? Dat terwijl kazen, roomsauzen etc. de menukaart domineren ?

Als je de gewoonten van de Fransen bekijkt, zijn ze eigenlijk heel degelijk. Drie maaltijden per dag, op exacte tijden. Geen snacks, behalve om 16:00h, dan eet je een klein zoetje met een kopje thee, wat Fransen vroeger stom vonden. Toen Frankrijk op slechte voet stond met Groot Brittannië grapten ze over “l’eau chaude”. Heet water zonder smaak, maar goed, de relatie tussen die twee landen is nog steeds een beetje dubbel. Met de brexit in het vooruitzicht is de accijns op wijn voor export naar de GB al flink verhoogd.

We dwalen af… Het ontbijt stelt in Frankrijk niet veel voor. Een stukje stokbrood, een jus d’orange, een croissant en een kop koffie met melk. Dat is het wel.

be6ec74c03af1989c5a6c7ef35810e19_xl

De lunch is wel belangrijk. Als je bij een “beetje bedrijf” werkt, krijg je, behalve een “carte orange”, voor het openbaar vervoer, ook “tickets restaurant”. Hiermee kun je van een door de baas betaalde lunch genieten. Voor de lunch krijg je ook ruim de tijd. Dat ticket is ook voor de baas geen probleem, want het is aftrekbaar van de belasting.

Geen boterham met kaas, geen hamburger, geen patatje oorlog. Nee, een maaltijd met een stukje vlees of vis, met verse groenten. Altijd brood, want dat hoort zo. Lekker om mee te soppen en te gebruiken als opscheplepel. Natuurlijk vergezeld van een glas wijn, dat draagt dan weer bij met het verteren. Rustig eten is hierbij belangrijk. Neem de tijd.

De avondmaaltijd, het diner. Vlees, vis, aardappelen. Soms ontbreken de groenten, want aardappelen beschouwen de Fransen ook als groenten. Aan tafel om 20:00h, kletsen, eten, wijn drinken tot 22:00h. De tijd nemen en genieten.

Het is met deze wetenschap ook niet verwondelijk dat McDonalds in het begin geen poot aan de grond kreeg in Parijs. De vergunning werd drie keer geweigerd.  Uiteindelijk kwam de eerste aan de ring van de stad, maar helaas ook later in de binnenstad. Burger King heeft minder geluk. Die heeft een vestiging in het Gare de Lyon en meer niet.

Wat is de moraal van dit verhaal ? Nou, eet op gezette tijden, vermijd snacks en dikke boterhammen met pindakaas tijdens de lunch. Ik ben geen foodgoeroe, maar zie dat het wel werkt ! Bon apetit !

intro-titre-restaurant

 

 

Oud en nieuw…

media_xl_1344613

Oud en nieuw. Een groot feest in alle wereldsteden. In Berlijn worden extra bussen en metro’s ingezet. In Brussel, Londen en Parijs is het openbaar vervoer tot en met 1 januari gratis. Dat is fijn, want zo kunnen we naar vrienden en familie, wat drinken en zorgeloos weer naar huis.

Behalve in Rotterdam, Amsterdam en alle grote steden van Nederland, want daar rijdt het Openbaar Vervoer om 20:00h de remise in. Dus. in Rotterdam kunnen we niet naar de vuurwerkshow aan de Erasmusbrug en in Amsterdam niet naar de festiviteiten die in het centrum worden gehouden. Omdat de streekbus in Friesland met oud en nieuw niet rijdt, heeft “wereldstad” Amsterdam zich maar aangepast.

Dat is ook Nederland op z’n smalst… Een mooi 2016 !

 

Mais…. c’est fou ça !

hands-coffee-smartphone-technology(2)

We kennen het allemaal, de mooie Parisiennes, goed gekleed, charmant en het leven compleet bepaald door de Smartphone.
We doen boodschappen, onze dagelijkse benodigheden. We lopen naar de kassa en ja hoor, pech. De dame voor ons is druk in gesprek op social media, heeft haar Starbucks coffee in haar ene hand, Smartphone in de andere en kan niet betalen omdat haar portemonnaie onder in haar Louis Vutton ligt..
images
Dan wordt het pas echt leuk. De klanten achter haar beginnen met de typisch Parijse uitspraken als “Mais c’est fou ça !” . “Incroyable” en weet ik veel meer, want Parijzenaars zijn nou niet echt medelievend, of medelevend, ofzo.
Na een minuut of 5, heeft ze eindelijk door dat je bij een kassa moet betalen…
Altijd wat te doen in Paris..
.
Galeries_Lafayette_Paris_Dome

Poubelle

eugene-poubelleJajaja, ik weet het, ik ben op vakantie. Maar deze week stuitte ik op iets wat het vermelden waard is.

Jullie weten, ik heb zowel de Nederlandse als de Franse nationaliteit. Het woord poubelle, wat staat voor vuilnisbak, ken ik dus al vanaf klein af aan. Deze week kwam ik er achter dat Poubelle een naam is ! Eugène Poubelle.

Hij was een uitstekend student in de Rechten en behaalde zijn doctoraat. Hij werd gelast met lesopdrachten aan de universiteiten van Caen, Grenoble en Toulouse. Adolphe Thiers, die het meest bekend blijft als de 2e president van de Franse Republiek, benoemde Poubelle tot prefect van Charente in april1871.

Poubelle begint aansluitend een loopbaan als prefect, opeenvolgend belast met de dagelijkse administratie. De verordening van Poubelle van 7 maart 1884 verplichtte de eigenaars van gebouwen om bakken voor gemeen gebruik ter beschikking van hun huurders te stellen. Deze bakken dienden van een deksel te zijn voorzien en dienden voldoende ruim te zijn om het huishoudelijk afval te bevatten. De inhoud van deze bakken werd bepaald op 40 tot 120 liter. De verordening verplichtte de sortering van afval in bakken. Drie stuks waren verplicht: één voor bederfelijk afval, één voor papier en vodden en een laatste voor glas, aardewerk en oesterschelpen. Dit voorschrift verbeterde verregaand de zindelijkheid voor de huishoudens van de hoofdstad.

Het hoge aantal inwoners – bijna twee miljoen – en de talrijke mede-eigendommen maakten regelmatige huisvuilophaling onontbeerlijk. De Parijzenaars maakten er een gewoonte van, om de vuilnisbakken te duiden met de naam van de prefect. Het nieuwe reglement werd slechts gedeeltelijk gerespecteerd. Het werd op vijandigheid onthaald door de bevolking van Parijs. De huiseigenaars zagen een bedreiging voor hun broodwinning in een aanwas van nieuwe lasten, van huisbewaarders, van bijkomende taken en voddenrapers. De versleten bakken werden niet vervangen en oude gebruiken hielden plaatselijk stand. De essentie van de beslissingen van de prefect heeft het gehaald. Vuilnis werd een besloten zaak en het voorbeeld van Parijs werd gevolgd door de andere steden. Het heeft evenwel tot het einde van de Tweede Wereldoorlog geduurd voor vuilnisbakkeneen algemeen gebruik werden. De ophaling van vuilnis wordt sedertdien op regelmatige basis georganiseerd door de gemeenten.

De definitie ‘poubelle’ werd in 1890 opgenomen in het supplement van de ‘Grand Dictionnaire universel du XIXe siècle’.

Eugène Poubelle lag tevens aan de basis van het ‘alles-in-de-goot’-beginsel, dat voortkwam uit de laatste opstoot van cholera in 1892. Dit won hem de gunst van het publiek, zodat hij in1894 een verordening kon doen uitvaardigen die aan de huiseigenaars de verplichting oplegde om hun gebouwen op het rioolnet aan te sluiten en om de kosten te dragen voor de verwerking van het afvalwater.

Fouiller-les-poubelles-est-permis-a-Nogent

Hij werd Algemeen Raadgever (‘Conseiller Géneral) van het kanton Saissac in het departement Aude, in de regio Languedoc-Roussillon, en een fervent verdediger van de wijnen uit het Zuiden van Frankrijk. Hij werd begraven op het kerkhof Herminis nabij Carcassonne. In die stad prijkt zijn buste op het plein van het Museum voor Schone Kunsten. Een Parijse straat draagt zijn naam. Ze is te vinden in het 16e arrondissement en heeft slechts één huisnummer: nummer 2.

Grappig niet ? ( Wel een beetje gepikt van Wikipedia)