Categorie archief: Fotografie

Willy Ronis par Willy Ronis

WR affiche

In een eerder bericht heb ik al eens geschreven over Willy Ronis. Een opmerkelijke fotograaf die het intieme leven van de Parisiens op een prachtige manier heeft vastgelegd. Willy Ronis un géant de la photographie.

Willy Ronis door Willy Ronis laat je in de loop van de tijd reizen in het aanzienlijke werk van de fotograaf die Belleville en Ménilmontant groot heeft gemaakt.

Zijn teksten begeleiden zijn blik en nemen je mee van de geplaveide straten van het populaire Parijs naar het meest intieme leven van mensen die hij graag zag om het essentiële te vangen.

Nu is er de gelegenheid om 200 foto’s gemaakt in de periode tussen 1926 en 2002 te bezichtigen in het Pavillon Carré de Baudouin, gelegen in het 20e arrondissement van Parijs dat tevens zijn 10 jarig bestaan viert.

Dit is waarom het, net als de vorige, volledig gratis is . Daarom worden er ook elke zaterdag om 15:00 uur gratis rondleidingen door de tentoonstelling georganiseerd.

Pavillon_Carré_de_Baudouin_2

Al met al de moeite waard om ook eens rond te lopen in het 20e en dit prachtige huis uit de 18e eeuw te bezoeken waar niet veel toeristen de weg naar vinden…

Mooi te combineren met de beroemde begraafplaats Père-Lachaise.

Advertenties

Venezia

IMG_20170613_194312.jpg

Al blijf ik erbij dat Paris “la plus belle ville du monde” is sta ik heus open voor bezoekjes aan andere mooie plekken op onze aarde. In Italië ben ik bekend. Ik heb gewoond en gewerkt in Pompeï en Napels, maar was nog nooit in Venetië geweest. Het moest een keer gebeuren. Meteen maar wat foto’s gemaakt voor mijzelf en om te delen…

IMG_9552(1)

Een mooie stad, dat staat buiten kijf. Maar druk ! Je kunt over de hoofden van de toeristen lopen en vooral over de grote groepen. Niet echt sfeerverhogend in kleine straatjes en charmante bruggetjes waar je letterlijk in de file komt te staan. En dat bij 34 graden…

IMG_20170613_180711.jpg

Ken je dat ? In de file staan terwijl je wandelt ? Soort van de Bijenkorf Amsterdam in de week voor kerstmis. De burgermeester van Venetië heeft er genoeg van. Zo hebben nu Venetianen voorrang in het openbaar vervoer en worden grote groepen ingeperkt. Dat moet ook wel, want zo kan het niet langer.

IMG_9550.JPG

Toch blijft het de moeite waard om te bezoeken. Venetië is uniek. Gelukkig kwam er na de warmte toch een lekker buitje van 5 minuten, waarna de temperatuur flink daalde. Héérlijk !

IMG_20170614_165113.jpg

Hipshots

img_88521

Toen ik ooit docent was op de Fotoacademie, hadden we een leuk onderdeel voor de eerstejaarsstudenten. Het maken van hipshots, wat zoveel betekent als fotograferen vanuit de heup, zonder precies te weten wat het resultaat wordt. Om meer gevoel met je camera te krijgen en ook, dat is het leuke, fotograferen zonder dat iemand het in de gaten heeft. Dat kan tot verrassende resultaten leiden. Immers, alles en iedereen die je fotografeert heeft niets in de gaten en mensen gedragen zich natuurlijk. Bovenstaande hipshot maakte ik in Quartier Latin. De foto beneden vanuit een rijdende métro.

Er zijn ook fotografen die bijna niets anders doen zoals Edgar Diaz, maar het leuke is om het zelf eens te proberen. Je kunt het met je spiegelreflex proberen, loshangend aan je schouder, maar ook met je smartphone, minder opvallend. Gewoon proberen en thuis lekker kijken naar wat je gemaakt hebt. Spannend en leuk !

img_8864

Analoog of digitaal ?

photography-336608_6401

Als oude stempel fotograaf kijk ik soms een beetje argwanend naar wat er nu plaatsvindt in de moderne fotografie. Is fotografie nog wel fotografie ?

De fotograaf is een vertegenwoordiger van zijn tijd was het motto. Dat is aan het veranderen. De nieuwe fotograaf gaat vooral voor beeldmanipulatie waardoor de tijd niet meer in beeld is. Het worden beelden die mooier worden gemaakt dan de werkelijkheid. Begrijp mij niet verkeerd. Het ophalen van contrast, kleur of helderheid reken ik niet mee. Dat deden we analoog ook al.

Gelukkig manipuleren fotojournalisten niet. Die blijven registreren wat er in onze wereld gebeurt. Ze hebben ook geen enkele behoefte om het mooier te maken dan het is. Dit is het ! Zeggen ze, kijk !

the-conflict-people-and-landscapes-of-photojournalist-don-mccullin-1451987848

Is beeldmanipulatie iets om te verbergen dat je eigenlijk niet kunt fotograferen ? Dat je met een slechte foto toch tot een goed resultaat kunt komen ? Dat is een vraag die moeilijk te beantwoorden is. Ik keek na een dag fotograferen naar mijn negatieven of dia’s op mijn lichtbak om te zien of alles erop stond zoals ik het voor ogen, nou, door de lens zag. Dat was iedere keer ontzettend spannend. Ik kon immers niet manipuleren. Ja, doordrukken en tegenhouden in de doka. Pakken papier verder kwam ik er dan achter dat het negatief waardeloos was en niet meer te verbeteren. Kortom, je kunt iets niet beter maken, tenzij je in staat bent om tegen jezelf te liegen…

Een wereldplaat. Die maak je niet elke dag. Dat gebeurt je gewoon. Samen met je techniek en het vermogen om écht te kijken, zie je dingen die anderen niet zien en weet je die in een fractie van een seconde te registreren. Dát is de essentie van straatfotografie. Werk je in een studio, dan hoef je daar geen rekening mee te houden. Je hebt dan alles in de hand. Je ziet op je scherm wat het gaat worden en je weet wat het resultaat is.

Dan hebben we nog de beeldmanipulators. Een sok, een dooie duif, een natte straat, zware bewolking, plak het naar believen in elkaar en voilà ! Een foto. Nee, een plakplaatje. Je kunt het kunst noemen, maar absoluut geen fotografie. Heeft er niets mee te maken.

Lori-ErikJohansson-CutFold

Maar goed, voor ieder wat wils. Ik blijf bij mijn straatfotografie. Lang genoeg heb ik met mijn reclamefotografie de boel in de maling genomen. Ik hoop dat mijn foto’s laten zien waar en wanneer ik geleefd heb als ik er niet meer ben…

15a

Roma

IMG_9337

Het was lang geleden dat ik Rome bezocht. Veertig jaar om precies te zijn, dus het werd tijd om weer eens te gaan kijken. Ik woonde en werkte toen in Napels en omgeving. Geen wereldbaan hoor, als kelner en kaartjesverkoper voor de boten naar o.a. Capri en Ischia. De taal sprak ik toen behoorlijk. Nu moest ik toch aardig moeite doen om alles weer boven te halen, maar dat lukte uiteindelijk toch. Ik moet er wel bijvertellen dat dat ook komt door de vriendelijkheid en het geduld van de Romeinen. Kom je er niet uit, veel Romeinen spreken Engels.

IMG_9360

Rome is een drukke stad, vooral rond deze tijd kun je bij de grote bezienswaardigheden over de hoofden lopen. Gelukkig is het mogelijk om toegangsbewijzen online te regelen. Met je smartphone kun je de kaartjes downloaden en passeer de lange wachtrijen. Maak niet de fout te denken dat als je vroeg gaat het rustig is, dat is de drukste tijd. Als je toch zonder kaartje bent, ga dan rond lunchtijd. Dan valt het relatief mee.

IMG_9346

Wij hebben alleen het Vaticaan en het Colosseum bezocht. Dat was wel weer genoeg voor die kleine week. Je gaat tenslotte niet op vakantie om in de rij te staan en vervolgens sjokkend achter de horde aan te lopen. Nee, wij hebben de meeste tijd besteed aan het slenteren door de straatjes van de historische stad en uitgebreide lunches, want lekker eten kun je overal in Rome.

IMG_9418

Een leuke wandeling is langs de vele Piazza’s. Dwalend door de binnenstad is er geen ontkomen aan, je komt altijd terecht op de Piazza Navona, of je nu wilt of niet. Goed, het is prachtig, maar ook een toeristenkermis. Er zijn op Piazza Navona vele restaurants, maar trap er niet in. De prijzen voor de gerechten zijn redelijk, maar achteloos een glas wijn bestellen kost je al gauw 10 tot 12 euro. Het is over het algemeen duur om op dergelijke Piazza’s wat te bestellen. In een klein zijstraatje betaal je de helft en het is nog leuker ook.

IMG_9391

Er zijn teveel Piazza’s om op te noemen in Rome. De moeite waard is Campo de Fiori, waar in de ochtend de markt plaatsvindt. De Piazza di Sant’Ignazio is ook zeker de moeite waard, met prachtig gekleurde gevels. Piazza del Campidoglio is een meesterwerk van Michelangelo. Hier, hooggelegen boven de stad, is de macht voelbaar. Links staat het reusachtige Capitool, recht vooruit het Palozzo Senatorio waar de burgermeester zetelt en daarachter kijk je op het Forum Romanum. Het uitzicht is perfect. Ga gewoon zonder na te denken aan de wandel, je komt toch ogen te kort.

IMG_9415

Kortom, een stad die je vaker moet bezoeken. Ik ga dan ook zeker weer terug. Rome, misschien wel de beste stedentrip die je kunt maken…

IMG_20160608_132724

 

Ansel Adams

Franz-Josef-Glacier-5125be33a4ed9_hires

Iedere fotografie student, van mijn tijd, kent hem. Ansel Adams was buiten een getalenteerd fotograaf, de uitvinder van het zone-systeem. Eenvoudig gezegd, het oprekken van het contrast van een film door verschillende belichtings- en ontwikkeltechnieken. Ik ga dat nu niet verder uitleggen maar het leverde hem, mij en vele andere fotografen bijzondere resultaten op. Dit systeem kan alleen toegepast worden op zwart/wit films en er zijn niet veel fotografen die hier nog mee werken. Maar ze zijn er nog wel ! Vooral kunstfotografen. Het ontwikkelen van de film, in de doka staan en het papier voelen. Het blijft een mooi vak.

Ansel-Adams-Portrait-Inner-Banner1

Ansel Adams (San Francisco, 20 februari 1902 — Monterey, 22 april 1984) was een Amerikaans fotograaf. Adams is bekend van zijn indrukwekkende landschapsfoto’s in zwart-wit, geïnspireerd door een trip naar Yosemite National Park in 1916. Hij wordt gezien als een van de meest invloedrijke fotografen van de twintigste eeuw.

Tenaya_Lake_Clouds_R_1440S

Hij fotografeerde op grootformaat, dwz vanaf 4×5 inch tot aan 8×10 inch negatiefformaat. Vroeger ging dat met een platencamera, nu een technische camera vanwege de verstelmogelijkheden. Hij is het grootformaat altijd trouw gebleven vanwege de grote scherpte. Immers hoe groter het negatief, des te scherper de vergroting.

Adams fotografeerde in de jaren 1944-1958 de nationale parken en kreeg daarvoor drie Guggenheim-prijzen. Hierdoor kreeg hij naam als de bekendste natuurfotograaf van Amerika.

4

Je kunt de ongelooflijke kwaliteit van zijn foto’s natuurlijk niet op je computerschermpje zien en ook niet in een boek met hoge kwaliteit druk. Gewoon opletten en als er een keer een expositie in de buurt is, zeker gaan. Het is indrukwekkend. Zelf krijg ik vaak het gevoel toch maar weer eens een doka te bouwen…..

ansel-adams-portrait-gear-patrol
Ansel Adams ca. 1950

 

Paris photo

Christophe-Guye-Galerie-Paris-Photo-Nick-Knight

Vandaag, donderdag 12 november, start de 19e editie van Paris Photo, waar 147 galeries uit 34 landen vertegenwoordigd zijn. Dat alles vindt plaats in het Grand Palais in Parijs.

Fotografen uit de hele wereld zijn er te bewonderen, zowel van deze tijd als van vroeger. Iedereen die iets met fotografie te maken heeft, professional of amateur, kan er exposeren.

Voor de eerste keer dit jaar worden er foto’s geëxposeerd, gemaakt op grootformaat, door een aantal geselecteerde galeries in de Salon d’Honneur.

Paris Photo 2014 Grand Palais

In deze Salon d’Honneur is verzamelaar Enea Righi te gast. Hij presenteert de beste werken van collecties uit Italië, onder wie Cy Twombly, Nan Goldin en Hans-Peter Feldmann.

Zegt een niet fotograaf waarschijnlijk helemaal niets, maar wacht maar tot je deze prachtige beelden ziet. Jammer genoeg duurt het maar 4 dagen. Geeft niet, want als je nu geen tijd hebt, kun je altijd nog volgend jaar mei Paris Photo zien in Los Angeles. Maar dat is geen Grand Palais helaas, want daar binnenlopen is al een belevenis op zich…