Béziers, Ville de ma jeunesse

ord river, beziers, france

Na wat omzwermingen en een tijdje op Corsica te hebben gewoond, kwamen we terecht in Béziers. Op 96 Avenue Jean Constant om precies te zijn. Ik denk dat ik een jaar of 12 was, want ik ging direct naar Lycée Paul Riquet. Grijs jasje aan, want dat hoorde zo. Geen onderscheid in klasse.

De dictées maakte ik altijd goed. Vaak ging het over de sluwe vos Renard en vaak wist ik ook niet wat het woord wat ik moest opschrijven betekende. Ik had naast mij een velletje extra papier en daarop schreef ik het woord wat ik zojuist had gehoord en keek dan hoe het “stond”. Als ik dacht, dat moet kloppen, schreef ik het in het “net” Ik kreeg altijd een voldoende.

zbqMHjscObw9CtYJIa36LzvccDQ

Toen ik 14 werd, kreeg ik van mijn vader een brommer. Niet zomaar een brommer, nee, mijn vader had smaak ! Een heuse Solex met handremmen en verwijderbare, van het voorwiel af te halen motor. Mon dieu ! Zei ik vrolijk. Maar mijn moeder kwam tussenbeide en zei: “Hans, zolang je nog niet vloeiend Frans spreekt wil ik geen vloek horen ! T’as compris ? Ik vloek nu nog steeds niet. Het woord “Merde”is dan ook voor mij niet gewoon. Zelfs niet in Paris.

IMG_8617

Béziers, ah Béziers… Prachtige stad. Wij woonden aan de voet van de stad. Achter ons was een kleine wijngaard, waar ik elk jaar meewerkte aan de oogst. Na een dag werken kreeg ik, behalve wat salaris, ook 2 flessen wijn mee, wat mijn ouders wel konden waarderen. Ik verdiende mijn eerste camera, een Polaroid, want geduld heb ik nooit gehad en nu nog steeds niet.

1233615_547604395294663_1546357239_n

In de avond, zo na het eten, pakte ik vaak mijn stoere brommer om omhoog te klimmen naar de Cathedrale de St. Nazaire en van het uitzicht te genieten. Een rustpunt, soort afsluiting van de dag.

images

Later ging ik plaatsen ontdekken. Sète, Valras, Serignan, Marseillan, Cap d’Agde… allemaal op mijn trouwe Solex…

Mijn moeder is naar Sète verhuisd en daar ook begraven. Oui, j’aime le sud. Later een stukje over Béziers zelf, want er is nog zoveel te ontdekken, à découvrir !

A plus !

Les-Fables-de-Jean-La-Fontaine

 

14 gedachten over “Béziers, Ville de ma jeunesse”

  1. Je stuk roept zoveel op, Hans. Allereerst is het een mooi stuk over jou en je jeugd met dierbare momenten.Het roept ook de laatste levensjaren van mijn vader in herinnering, toen hij woonde aan de voet van de Montanges Noir, zicht in op de Pyreneeën. Ik heb zijn kapotte auto nog naar een garage in Beziers gereden, over het strand gelopen, de Mont Segur gezien… (Mac Pro weigert de streepjes op de e, pardonnez moi) – Merci.

  2. En nog wat… Laat ik nou precies deze fabel al een paar dagen in mijn gedachten hebben, en ik kwam niet verder dan het eerste couplet en vroeg me af hoe het verder ging – dat jij het nu openbaart is fabelachtig.

  3. Béziers, een mooie stad in het zuiden van Frankrijk. Ik heb er goede
    herinneringen aan, omdat ik in 1969 in de gelegenheid
    was een week te logeren in de avenue Jean Constant. Aan de
    achterkant van het huis de wijngaard van de buurman.
    In het centrum was ik onder de indruk van de Allées Paul-Riquet
    en het aangrenzende park. Op mijn jaarlijkse reizen naar Sète
    ging ik vaak even rondkijken in deze prachtige stad.

  4. Ha, wat een leuk toeval:)
    De eerste zinnen van het Maître Corbeau-verhaal kent manlief hier nog steeds uit het hoofd. De fabel werd er bij hem destijds op het Lycée Français in Barcelona ingedramd:)

Laat een reactie achter op Kathleen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s